Oscar’s Best Dressed

February 27th, 2008 by admin

marion_cotillard.jpgcate_blanchett.jpgheidi_klum.jpgpenelope_cruz.jpg

While apparently the Academy Awards broadcast on Sunday night was the least watched show in ages, I thought it was actually quite good. I thought that Sagittarius Jon Stewart was a brilliant host, lightening the sometimes tense mood in the Shrine Auditorium, and I liked how they mixed up the usual presentation of acting awards so that they weren't bulked at the beginning and the end.

And of course there are the real stars of the night, the clothes. All in all, I though everyone looked pretty darn good. The color of the night was obviously red. I am a bit baffled how nobody's stylist caught on to this and advised their clients to try something else, but most of the red was bold and chic, even if some of their thunder was swiped out from under them. Here are my picks for best dressed of the night.

#1. MARION COTILLARD. wow. She took my breath away from the moment she stepped onto the red carpet. Her Jean Paul Gaultier cream colored mermaid inspired gown was flawless. And the long necklaces made the look young and chic. As a Libra, she would have wanted something ladylike and feminine and indeed it showed off her body and her smile to perfection. This is my favorite Best Actress Award winner dress since Scorpio Julia Robert's vintage Valentino.

#2. CATE BLANCHETT. Lots of people did not like this look but I think it was gorgeous. The halter dress is perfect for a Taurus, as it shows off the elegant neck, the part of the body ruled by Taurus, and the floral detailing near the bottom is another Taurus staple. She has amazing red carpet pregnancy style.

#3. PENELOPE CRUZ. In my book, Penelope Cruz never gets it wrong. She always looks glamorous, yet relaxed, like she is having fun. As a Taurus, quality and cut are the utmost priority to her, and she always works with the best designers, like Virgo Karl Lagerfeld, who made this Chanel Haute Couture dress just for her. A lot of other stars who go all out on the red carpet look like their stylist played Barbie with them, but Penelope always owns it.

#4. HEIDI KLUM. This was my favorite red of the night. It was dramatic and chic, but kind of edgy. And like a true Gemini, she played up the jewelry and accessories all the way. Geminis absolutely love accessories, and Heidi wore huge earrings, rings, bangles and a jeweled clutch with this ensemble. And her hair was amazing. (Another Gemini who did accessories perfectly was Best Original Screenplay winner Diablo Cody.)

Posted in Julia Roberts | No Comments »

Julia Roberts najlepiej ubraną laureatką Oscara

February 27th, 2008 by admin

Julia Roberts zajęła pierwsze miejsce w rankingu najlepiej ubranych laureatek Oscara.

Kreacja, w której aktorka odbierała prestiżową statuetkę za film "Erin Brockovivh", zapewniła Roberts zwycięstwo nad Halle Berry i Hillary Swank na liście opublikowanej przez magazyn „Parade”.

Za najlepszych aktorów, którzy nigdy nie doczekali się nominacji do Oscara, uznano Richarda Gere i Sandrę Bullock, zaś Sally Field zwyciężyła w rankingu najbardziej pamiętnych podziękowań dzięki słowom „Wy naprawdę mnie lubicie!"

Posted in Julia Roberts | No Comments »

And the Winners Are…

February 27th, 2008 by admin

So...how was your Oscar party experience? I have to admit, mine was pretty darn cool. And you can watch proof by clicking here.

Posted in Julia Roberts | No Comments »

Thank you love, thank you life..

February 27th, 2008 by admin

318678020_bcd10a48ba.jpg

Eine jährliche Tradition, der ich wohl auch noch mit achtzig fröhnen werde ist, mir die Oscar-Verleihung im Innsbrucker Metropol Kino anzusehen. Mit im Oscar-Paket waren drei frei wählbare Filme, unendlich Nachos und Popkorn und die Übertragung der Verleihung von Pro7.

Einen sanften Einstieg gönnte ich mir mit Charlie Wilsons War in der Originalversion. Sehr kurzweilig, aber nichts Besonderes. Die Szenen in den afghanischen Flüchtlingscamps wirkten angestrengt und alle Witzchen über Congressman Wilsons weiblich-attraktives Sekretariat waren niveaulos. Ach ja: Julia Roberts als Society-Lady? Ich könnte kotzen.

Eher harte Kost war dann der österreichische Beitrag Die Fälscher. Ganz ohne Patriotismus kann ich sagen, dass der Film die goldenen Statuette wirklich verdient hat. Natürlich gibt es Lästerzungen, die nicht zu unrecht behaupten, dass es sich mit Antinazi oder Antikommunistenthematik gut Oscars gewinnen lässt.

Doch die relativ unbekannte Geschichte der Geldfälschungsmaschinerie der Nazis in Sachsenhausen ist nicht nur wahr, sondern in Die Fälscher auch noch äußerst einfühlsam und vielschichtig erzählt. Der moralische Konflikt zwischen dem Überlebensinstinkt der KZ-Insassen und ihrer solidarischen Verantwortung gegenüber ihren Mithäftlingen und den anderen Opfern der Nazis wurde bis ins letzte Detail herausgearbeitet.
Drehbuch, Schauspiel und auch Bildsprache waren technisch wie künstlerisch überzeugend und mitreißend (besonderes Lob auch an die Beleuchter). Wie schon nach Der Pianist wurde mir wieder bewusst, dass man nie genug über den Holocaust geschrieben, gefilmt und geredet haben darf. Nach diesem Film fiel es mir schwer, nicht an der Geschichte zu verzweifeln. Ich hoffe, dass Herr Burger den Oscar als Zeichen werten kann, dass es noch Menschen gibt, die kein Interesse am Vergessen haben.

Die Oscarverleihung nach diesen zwei Filmen war wie immer überaus peinlich begleitet durch Pro7. Denkwürdige Fremdschäm-Augenblicke waren: Der Moderator verdrängt seine Kollegin von FOX und fuchtelt Jessica Alba penetrant mit dem Mikro vor der Nase rum, bis sie gezwungen ist, ihm zu antworten. Ruby Dee, nominiert für beste Nebendarstellerin im Film American Gangster, sagt vor laufender Kamera ungehalten zu ihrer Assistentin (?): "Give me a tissue". Bekommt aber keins und fingert langsam und umständlich (sehr feinfühliger Kameramann übrigens) ein blutiges (?) Exemplar aus ihrem Täschchen, das sie noch langsamer und noch unauffälliger zu ihrer Nase führt. Der Moderator fragt einen Interviewpartner, wie er sich Notizen macht, "because I always forget, what I write down in the night". Der Moderator nimmt Helen Mirren immer das Mikro vom Mund weg, wenn sie was sagen will (will aber eh keiner hören, was die zu sagen hat).
Die Verleihung selbst war gar nicht mal schlecht moderiert, von den auswendig gelernten Ansagen diverser Filmschönheiten und drei furchtbaren Musik-Performances aus Enchanted mal abgesehen.

Um sieben, als der Tag schon freundlich ins Kino grüßte, habe ich mir mit fünf Mitstreitern noch Sweeny Todd im Saal1 angesehen. Man darf es ruhig aussprechen: Johnny Depp + Tim Burton ist keine Garantie für einen guten Film. Echt nicht. Meine Begründung deckt sich, wenn auch nicht so fachmännisch mit der Rezension der fünf Filmfreunde. Keine Tiefe bei den Charakteren, schlechte Lieder, Story vernachlässigt. Aber schönes Setdesign.

Ich freu mich schon aufs nächste Jahr.

Ach ja: Der Titel stammt aus der Dankesrede von Marion Cotillard, die einen Oscar für ihre Rolle als Edith Piaf in La Môme bekommen hat.

Foto: Don.Lee

Posted in Julia Roberts | No Comments »

Una d’estrena

February 25th, 2008 by admin

Avui volem veure la peli del Tom Hanks i la Julia Roberts, La Guerra de Charlie Wilson. No dura massa, 97' i això és d'agrair últimament. La crítica la posa com a superficial però acceptable. Ja m'agrada veure coses superficials, simplement per passar una estona.

Per cert, per què quan llisten les pelis de cartelera també compten els articles: hi ha un munt de pelis que comencen amb "El" o "La" i perds temps passant pàgines de la web, oi?

Bé, ja l'hem vist. No sé si és superficial, potser sí pel to que li dóna Tom Hanks (no puc oblidar-me quan el veig de Forrest Gump o El Naufrago), o també pel "look" tan artificial de la Julia Roberts, potser perquè es decideix sobre la guerra, la vida, la mort, passar o no d'un país, dels enfrontaments, de les mutilacions de civils, de violacions, etc., mentre un s'està prenent un whisky o està jugant o donant-se un bany o vas al llit amb algú. Posa els péls de punta saber que es pot decidir fer una guerra encoberta en un tres i no res, que s'aconsegueixen milions de dolars amb una promesa d'un vot sobre qualsevol projecte (agrícola posem pel cas), que musulmans, cristians o jueus estan d'acord en ajudar-se sempre que no s'assabenti la galeria. És com si algú estigués jugant al monopoly des de més amunt.

Posted in Julia Roberts | No Comments »

Jogos do Poder (Charlie Wilson’s War)

February 25th, 2008 by admin

jogosdopoder2.jpg

2007. EUA. Direção: Mike Nichols. Com: Tom Hanks, Philip Seymour Hoffman, Julia Roberts, Amy Adams.

Três destinos que se uniram para ajudar um povo. Um Congressista (Tom Hanks), cuja fama não era das melhores... uma ricaça (Julia Roberts) do Texas, com muitas influências/amigos em diversos segmentos mundiais... e um agente da CIA (Seymour Hoffman), que fora preterido para uma missão o qual se empenhara tanto, por oficialmente, por não ter uma postura diplomática, mas... mas por ser filho de imigrantes...

Aos três, parece que o destino conspirou a favor nessa missão... Pois mesmo estando numa hidro com strippers, reconhecendo um jornalista numa reportagem, pela tv... ele lá no Afeganistão... acende algo nele... Eis que ao chegar no Congresso, fica ciente que fora designado para o comitê que responde por grana "invisíveis" para o... o "tio-sam-protetor-do-mundo"... ele é o Deputado Republicano Charlie Wilson. Alguém que não dorme no ponto...

Outra que também tem olhos e ouvidos atentos, é a Joanne Herring. Já ciente da nova "invisibilidade" nas mãos do Congressista... Faz contato com ele... E já com uma entrevista marcada para ele, com o presidente do Paquistão.

Após ver o que vê numa fronteira do Paquistão com o Afeganistão... Decide comprar aquela guerra. E nesse engajamento... é "presenteado" com Gust Avrakotos... Gust, é outro que também tem muita presença de espírito...

Aqueles que leram o livro "O Caçador de Pipas", tiveram um refresco na memória, por mostrar um pouco da invasão russa no Afeganistão. Em "Jogos do Poder", temos como os russos foram expulsos de lá... Agora, lembrando que cada um conta a história do seu jeito.

Seymour, dá um show! Hanks, também está bem no papel! Mas a Julia... sua personagem não fluiu naturalmente.

A trilha sonora é ótima! Já iniciando com o vozeirão, que eu adoro, do Barry White.

"Estas coisas aconteceram; foram gloriosas; mudaram o mundo... e nós fuck eles no final do jogo."

Gostei!

Posted in Julia Roberts | No Comments »

Charlie Wilson’s War

February 25th, 2008 by admin

Gestern haben wir im Grindel Charlie Wilson's War gesehen, einen Film über Charlie Wilson (na sowas). Ich nehme an, dass es alle möglichen Möglichkeiten gibt, diesen Film zu beurteilen. Wieder mal ein auklärerischer Ansatz, die amerikanische (Nah-) Ost- Politik ironisch zu hinterfragen, zweifelsfrei mit ausgezeichneten Schauspielern. Es war nach Erin Brockovich nun das zweite Mal, dass mir Juila Roberts gefiel und nicht - wie sonst mit großer Zuverlässigkeit - tierisch auf die Nerven ging (nein, nicht wegen der Szene, in der sie aus dem Pool klettert). Tom Hanks, ja, klar, das kann er halt ganz gut, zweifelsfrei, aber vor allen Dingen haut Seymour Hoffman wieder alle an die Wand und den Zuschauer um. Inzwischen kann man getrost sagen, dass ein Film immer ein deutlich besserer Film wird, wenn er nur mitspielt.

Charlie Wilson's War erzählt die vermeintlich echte Geschichte des amerikanischen Kongressabgeordneten gleichen Namens nach, der auf Grund extremer Menschelei viel erreicht hat in seinem Leben, insbesondere die Bekämpfung der Russischen Invasoren in Afghanistan in den 80er Jahren, die schließlich sogar zu deren Aufgabe führte. Der Film erzählt zynisch, wie Politik gemacht wird und warum welche Entscheidungen nicht gefällt werden, welche Rollen Sex und Religion spielen, und dass letzten Endes immer jemand da ist, der schon ahnt, wie es weitergeht, den Lauf der Geschichte aber nicht aufhalten kann, weil ihm die notwendigen Mittel dazu fehlen. Das ganze geschieht mit einem guten Maß an Ironie und einer erträglich geringen Dosis Patriotismussenf.

Wie im Grunde immer bei amerikanischen Produktionen dieser Größenordnung rührt mich die Geschichte nicht sonderlich, gehen mir die Personen nicht Nahe, erinnert mich kein Schicksal an ein eigenes, sondern ich fühle mich einfach gut unterhalten. Dieses Mal sogar mit leichter Tendenz zu sehr gut.

----------------

Posted in Julia Roberts | No Comments »

Estrenos 22 de febrero

February 25th, 2008 by admin

A dos días para los Oscar, con todo el mundo (?) haciendo sus quinielas, nada mejor que ir preparando el terreno con una remesa de nuevas movies de las buenas; ah... que no... que la remesa no es gran cosa; vaya, jamás lo hubiéramos sospechado; habrá que conformarse con:

-La guerra de Charlie Wilson: hubo un momento en que sonó con fuerza para los Oscar; sin haberla visto, a mí se me ocurrió, quizás porque sale Julia Roberts, que deja su retiro, que vendría a ser una nueva (posible) Erin Brockovich; pero no, sólo el siempre espléndido Philip Seymour Hoffman ha trincado nominación, dejando in albis a la propia Julia y al prota de la función, Tom Hanks, cuya estrella parece brillar menos después del bodrio de El código Da Vinci (por cierto, se rumorea que Hanks intervendrá en un remake del clásico de Truffaut Farenheit 451; ay, ay, ay...), cuya secuela se prepara; hechos reales para una cinta atractiva, la única de la nueva ola, que nos lleva al Afganistán controlado por los rusos de la mano de un congresista, un agente de la CIA sui géneris y una dama de la high-class; recomendable.

-En un mundo libre: para fans de Ken Loach y su cine comprometido y de denuncia, ese que tanto gusta hacer aquí, sólo que Loach aporta algo que no abunda por aquí, véase clase, saber hacer, etc; a mí Loach me aburre un rato, pero habrá quien goce (es un decir) con su visión de los emigrantes en la Pérfida Albión.

-El niño de Marte: es curioso cómo ha ido declinando la carrera de John Cusack, por otra parte, tampoco un A-list que dijéramos en ningún momento de su trayectoria; otro más que se ha quedado por el camino; aquí, haciendo de contrapunto a un crío que se cree venido de otro planeta; pues mira qué bien.

-Luz silenciosa: Carlos Reygadas pilota una cinta que gustó en Cannes: Premio del Jurado para él, ex aequo con Persépolis, y nominación a la Palma de Oro.

-Parking 2: no falla, siempre hay alguna cinta de terror disponible para los amantes de lo truculento, en este caso, bajo la excusa argumental de una chica que sufre mil y una astracanadas en un aparcamiento; lo triste, que salga Wes Bentley, el prometedor chaval atormentado de American Beauty.

-Franklin y el tesoro del lago: sello franco canadiense para una de dibujos, con tortugitas y otros candorosos animalillosos... para hacer las delicias de los peques de la casa.

-Oscar, una pasión surrealista: la españolada de turno, en este caso con el alivio de contar con un actor como Joaquim de Almeida; la pena, sufrir a Victoria Abril.

Posted in Julia Roberts | No Comments »

Julia Roberts regresa al cine junto a Tom Hanks en “La guerra de Charlie Wilson”

February 25th, 2008 by admin

Después de casi cuatro años alejada de la gran pantalla, la actriz Julia Roberts regresa a la pantalla grande con la película “La guerra de Charlie Wilson”. En el film, del veterano realizador Mike Nichols, actúa otro ganador del Oscar, Tom Hanks.

La película está basada en hechos reales en la que Roberts da vida a una de las mujeres más ricas de Texas. El filme narra cómo un congresista al que le gustaba pasarla bien, una mujer de la alta sociedad de Houston, aficionada a las buenas causas, y un agente de la CIA adicto a los retos conspiraron juntos para realizar la mayor operación secreta de la historia.

Alejada voluntariamente de la cámara desde 'Closer' para dedicarse en cuerpo y alma a sus tres hijos, Roberts coincide en este filme por primera vez con Tom Hanks y Philip Seymor Hoffman.

Posted in Julia Roberts | No Comments »

ESTRENO DE LA GUERRA DE CHARLIE WILSON

February 22nd, 2008 by admin

   •  Tom Hanks, Julia Roberts y Philip Seymour Hoffman, nominado al Oscar como mejor actor de reparto, protagonizan la película


A principios de los ochenta, un congresista al que le gustaba pasarlo bien, una mujer de la alta sociedad de Houston a la que le gustaban las buenas causas y un agente de la CIA al que le gustaban los retos, conspiraron para realizar la mayor operación secreta de la historia.

Joanne Herring (Julia Roberts), una de las mujeres más ricas de Texas y virulenta anticomunista, convenció al congresista Charlie Wilson (Tom Hanks) para que ayudara a los muyahidines, consiguiendo fondos y armas para expulsar a los soviéticos de Afganistán. El compañero de lucha de Charlie en esta dura batalla fue el agente de la CIA Gust Avrakotos (Philip Seymour Hoffman).
Read the rest of this entry »

Posted in Julia Roberts | No Comments »

« Previous Entries Next Entries »